Yol’a baş koyuş: 

Önce lâl vardı...
Susuş pus olmuş puslu bir havada geveze bir sükûttu...
Önce o vardı,
mevsimler yalanı, yalanlar kışları
Kışlar yazları ırgalıyordu… 

1.

Lâl, kelimelerini diline dizmişti.
Diz çökmüştü heceler cümle sofrasında
İmgeler, sükûtun lâl oluşunu seyre durmuşlardı
Sukut artık vardı…           /Ve lâldi/

Asude Zeynep TOPRAK

vuruyor nevbaharlara binbir heceyi

Şam, İslam Tarihi’nin önemli dönemlerine sahne olmuş, başkentlik yapmış bir şehir. Sadece İslam medeniyetinin eserlerine değil, Roma sütunları gibi tarihin daha önceki dönemlerine ait eserlere de rastlıyorsunuz…

 Kendimi bildiğimden beri özlemini çektiğim, sebepleri halkedene dua dua yalvarıp ''Olmazı olduran Sen'sin.. Kuyunun dibinden kapı bile açarsın, ne olur beni o mukaddes beldeye eriştir'' diye divana durduğum, hayalini kurduğum mukaddes beldeye görev vesile olmuş gelmiştim. Anlatılmaz yaşanır diye ifade edilebilecek güzel günlerin sonuna gelinmiş, gitmemiz yaklaşmıştı. Oralardan ayrılmanın verdiği hüzün bir taraftan, kaptığım enfeksiyonun etkisiyle ayakta duramayacak kadar hasta oluşum bir taraftan, akşam namazını kılmak üzere geldiğimiz Mescid-i Nebevi'de cemaatle namaz kılacak kadar dermanı kendimde bulamamış, Mescidin imamının su gibi berrak sesinin yankıları arasında, kaldığımız binada namazımı eda etmek üzere yola koyulmuştum.

 Ebru Büşra DAĞ